Skalna Czaszka to piaskowcowa formacja w Górach Stołowych, która wyraźnie przypomina ludzką głowę z otworami oczodołów i zarysem nosa. Charakterystyczny kształt powstał w wyniku trwającej miliony lat erozji. Do samej skały schodzi się po metalowych schodkach ułatwiających bezpieczny dostęp. Dojście na miejsce prowadzi niebieskim szlakiem turystycznym z Lisiej Przełęczy przez szczyt Narożnik. Trasa w jedną stronę ma około dwóch kilometrów, a jej przejście zajmuje od 30 do 50 minut. Cały spacer odbywa się po wyznaczonych ścieżkach na terenie Parku Narodowego.
Piaskowcowa skała, która nie wymaga wysiłku wyobraźni: ma oczodoły, zarys nosa i kształt czaszki tak wyraźny, że pierwsze zdjęcie robi się odruchowo, zanim człowiek zdąży pomyśleć. Leży na uboczu głównych tras Gór Stołowych, dzięki czemu bywa tu spokojnie nawet wtedy, gdy na Szczelińcu stoi kolejka.
Co zobaczysz na miejscu
Formacja stoi tuż przy szlaku, poniżej krawędzi płyty. Zejście do niej ułatwiają metalowe schodki, więc nie trzeba się nigdzie wspinać ani schodzić po sypkim zboczu.
Wokół rozciąga się typowy krajobraz Gór Stołowych: ławice piaskowca ułożone poziomo jak blaty, sosnowy las na płycie i widok w stronę Kotliny Kłodzkiej. Sama Czaszka jest niewielka w porównaniu z labiryntami na Szczelińcu, ale to przypadek, w którym mniej znaczy lepiej — cała atrakcja mieści się w jednym kadrze i nie trzeba jej szukać między dziesiątkami innych skał.
Skąd się to wzięło
Piaskowce Gór Stołowych powstały z osadów morza, które zalewało ten obszar około stu milionów lat temu. Warstwy różnią się twardością: jedne mają mocniejsze spoiwo, inne słabsze. Kiedy płyta wypiętrzyła się, a woda, mróz i wiatr zabrały się do pracy, miękkie warstwy zaczęły ustępować szybciej niż twarde.
Efektem tych samych procesów są maczugi, grzyby i okapy w Skalnych Grzybach i Błędnych Skałach, tylko rezultat wyszedł tam mniej dosłowny.
Ile trwa i czy trudne
Dojście prowadzi niebieskim szlakiem z Lisiej Przełęczy przez szczyt Narożnik:
- w jedną stronę — około dwóch kilometrów, trzydzieści do pięćdziesięciu minut marszu, suma podejść rzędu stu czterdziestu metrów - w obie strony z przerwą na zdjęcia i chwilą na Narożniku — dwie do trzech godzin
Szlak jest leśny, miejscami korzenisty, po deszczu błotnisty — buty z podeszwą, która trzyma, są tu bardziej potrzebne niż na Szczelińcu, gdzie idzie się po schodach.
Czy dzieci dadzą radę
Dadzą, jeśli chodzą już samodzielnie po lesie. To dwa kilometry w jedną stronę bez trudnych miejsc, a metalowe schodki przy samej skale są dla dzieciaków dodatkową atrakcją. Sama Czaszka działa na wyobraźnię tak mocno, że droga powrotna schodzi w opowieściach.
Z wózkiem nie ma sensu próbować — to leśna ścieżka z korzeniami i kamieniami. Nosidło sprawdzi się bez zastrzeżeń. Psa zostaw w domu: to teren parku narodowego.
Kiedy przyjechać
Cały rok, choć jesienią i wiosną trasa jest najprzyjemniejsza — nie ma upału w lesie ani błota po roztopach. Rano jest tu pusto niemal zawsze, bo większość ruchu w Górach Stołowych zabierają Szczeliniec i Błędne Skały.
Zimą szlak bywa oblodzony przy krawędzi płyty, a metalowe schodki potrafią być śliskie.
Dojazd i parking
Startuje się z Lisiej Przełęczy, gdzie działa bezpłatny parking na mniej więcej trzydzieści samochodów.
Co połączyć z wizytą
Najprościej dorzucić Narożnik, bo leży dokładnie po drodze i ma platformę z widokiem na Kotlinę Kłodzką. Kto chce pełny dzień w Górach Stołowych, może dołożyć Szczeliniec Wielki, ale wtedy warto zacząć od niego rano, a Czaszkę zostawić na spokojne popołudnie.
Jak dojść do Skalnej Czaszki?
Niebieskim szlakiem z Lisiej Przełęczy przez Narożnik. Około dwóch kilometrów w jedną stronę, trzydzieści do pięćdziesięciu minut marszu.
Czy trasa jest trudna?
Nie. Suma podejść to około stu czterdziestu metrów, a do samej skały prowadzą metalowe schodki. Trzeba tylko mieć buty odpowiednie na leśną ścieżkę.
Czy Czaszka naprawdę tak wygląda?
Tak — to jeden z niewielu przypadków, gdzie nazwa formacji nie wymaga tłumaczenia. Oczodoły i nos są czytelne z odległości kilku metrów.
Czy wstęp jest płatny?
Samo dojście szlakiem nie wiąże się z biletem, ale to teren Parku Narodowego Gór Stołowych i obowiązują tu jego zasady, łącznie z zakazem schodzenia ze szlaku i wprowadzania psów.
